اشعار داود میرزا (6)

بدان در یکی از بلاد فرنگ		لواط است آزاد بی دنگ و فنگ
زمخلوق و خالق ندارد خبر		کند هر چه خوش آیدش سر به سر
هم اینان ره کیش و دین می زنند		یقینا که از راه کین می زنند
کسی کش بود طینت و فکر پست		به چنگ آورد هر چه آید به دست
شنیدم دو نره خر از ملک ما		که بودند بی عصمت و بی حیا
نمودند با یکدگر ازدواج		که تا داده باشند آن را رواج
همین است آن تحفه های فرنگ		حشیش و لواط است و چرس است و بنگ