اشعار داود میرزا (4)

برای تجاوز به آیین و کیش		نمایند افکار مردم پریش
به نام ادب کوته و بس طویل		عبارات بی معنی و بی دلیل
سرهم نمایند ناخوانده درس		ندارند زاهل ادب بیم و ترس
برای نمونه یکی در هزار		دهم شرح آن تا نگردی نزار
زجیغ بنفش و صدای کبود		زدریا که برگشته از آب رود
چو الفاظ را نیست .آن را قرین		عقاقی شده با ستاره عجین
سرایند و خوانند با زیر و بم		چنین اند اشعار نو بیش و کم
یکی نیست گوید که ای بی سواد		هر آن کس که گیرد به دستش مداد
تواند به جمع ادیبان رود		حریف ادیب سخن دان شود.
ترا قدرت شعر و گفتار نیست		ترا با ادیبان سرو کار نیست
به نشر لغاتی بدون هدف		که نه خود همی فهمی و نی طرف
بگوید سپس چند بیتی جفنگ		که ذکرش بود باعث شرم و ننگ
بخندد هر آن کس که دارد خرد		بر این بی سوادان کمتر ز...